Kostaríka (smellið til að sjá myndina stækkaða)
Kostaríka er í Mið-Ameríku, fyrir norðan Panama og sunnan Nikaragúa. Landið er helmingur að stærð miðað við Ísland og þar búa 4 milljónir manna, langflestir mestizo, þ.e. blendingar indjána og hvítra manna, en einnig hreinræktaður indjánar á nokkrum verndarsvæðum. Hlutfallslega búa mjög margir innflytjendur hér, en það munar mest um fólk frá Nikaragúa sem telur um milljón manns (annars mest frá Panama, Perú og Kólumbíu).
Landið er sérstakt að mörgu leyti. Fyrst ber að nefna að landið er einstaklega friðsælt, landið hefur verið laust við að vera morandi í borgarastyrjöldum líkt og nágrannaþjóðirnar og landið hefur verið herlaust frá 1949 og því oft kallað Sviss Mið-Ameríku (af hverju ekki Ísland?). Hugsunarháttur fólksins dregur líka dám af því, andstætt t.d. nágrönnum þeirra Nikaragúa í norðri. Tíkóar, eins og Kostaríkanir eru kallaðir eru líka almennt rólegt og friðsælt fólk. Menntun og heilsuvernd er hér líka af háu stigi og er veitt almenningi ókeypis, þó að einnig sé hægt að greiða sérstaklega fyrir þessar þjónustur. Spítalar almennt búnir bestu tækjum og vel menntuðum læknum (þá er átt við höfuðborgina, en reyndar er vegakerfið ekki upp á marga fiska svo erfitt getur verið að komast milli landsvæða, einkum á regntímabilinu þegar vegir eru hvað verstir).
Spánverjarnir, sem sigldu hingað á eftir Kólumbusi völdu að búa á miðhásléttunni, þar sem loftslagið á þessum stað líktist mest því sem þeir þekktu að heiman. Loftslagið við strendurnar er ólíkt, bæði við Kyrrahafið og Karabíska hafið og í landinu má finna mjög fjölbreytta náttúru.
Hin fjölbreytta náttúra hefur leitt til þess að hér hafa verið stofnaður margir þjóðgarðar, til verndar fyrir náttúruna og um leið til að bjóða upp á náttúrvæna ferðamennsku, en kostaríkanir eru frumkvöðlar í s.k. ekótúrisma, ásamt Nýsjálendingum. Hér eru fleiri fuglategundir en í Bandaríkjunum og Kanada samanlagt eða tæplega 800 tegundir, hér er einnig yfir 50% af öllum fiðrildum í heiminum og alls kyns dýrategundir, sumar í útrýmingarhættu m.a. froska- og skjaldbökutegundir.
Líkt og á Íslandi má hér finna bæði virk eldfjöll og heita hveri.
Stærstu atvinnuvegirnir hér eru landbúnaður, ferðamennska og rafiðnaðarframleiðsa (landsframleiðslan er gefin út með og án Intel sem setti á fót verksmiðju hér árið 1992). Kostaríkanir framleiða eitt besta kaffi í heimi, baunirnar eru þurrari en víða annars staðar þar sem þær eru ræktaðar í meiri hæð og brenna því ekki við ristun. Þegar þeir hófu kaffiframleiðslu á 19. öld fluttu þeir mest út til Breta. Þá var ekki til landvegur milli stranda svo þeir sigldu með kaffibaunirnar fyrir odda Suður-Ameríku. Eftir að þeir opnuðu landveg milli stranda snemma á 20. öld spöruðu þeir sér þrjá mánuði í siglingatíma til Evrópu. Auk þess framleiða þeir banana og framleiða næst mest af bönunum í heiminum, næst á eftir Ekvador.
Hitastigið þessa dagana er 20-25°C og regntímabilinu fer brátt að ljúka. Það gengur á með skini og skúrum en að meðaltali hlýtt og skýjað, þó það geti bæði rignt köttum og hundum og sól skinið í heiði.
Að lokum má geta þess að verðlagið samanborið við Ísland er frekar lágt, t.d. kostar aðeins 20 kr. í strætó og matur á skyndibitastað (taco, meðlæti og drykkur) aðeins 200 kr og ein klst. á netkaffi kostar ca. 40 kr.
Viðbót: Kjúklingaréttur með ávaxtasafa á venjulegum veitingastað kostar um 300 kr, dagpoki innan við 2000 kr. og kortið sem ég keypti á tourist info áðan kostaði um 400 kr, en það fannst mér vera algjört rip-off!
