Spænska er svo sem ekkert auðvelt tungumál. Það inniheldur alls kyns beygingar og læti, svipað og þýskan og íslenskan. Ég lærði spænsku fyrst á 9 vikna kvöldnámskeið fyrir 12 árum í Miami (mig minnir að það hafi verð 1x í viku frekar en 2x). Ég byrjaði svo að rifja upp í ágúst og byrjaði hjá Mími í september í Spænsku III.
Áður en ég byrjaði hjá Mími kunni ég bara að tala í nútíð, en hjá Mími lærði ég auk þess framtíð og núliðna tíð, sem er báðar tiltölulega einfaldar (nota hjálparsagnirnar ir (að fara) með nafnhætti og haber (að hafa) og lýsingarhætti þátíðar af sögninni. Á Spáni er notkun á núliðin tíð víst mjög algeng, en í rómönsku ameríku nota þeir frekar venjulega þátíð (sem til að einfalda hlutina er til með mismunandi beygingar efir því hvort um er að ræða s.k. ákveðna eða óákveðna þátíð; ekki spyrja mig hver munurinn er a.m.k. ekki strax).
Hér er ég búinn að vera á hraðferð í gegnum grunnorðaforða og málfræði og námið er þannig uppsett að það fer fram með samtölum í kennslustundum, auk þess sem ég fæ heimaverkefni í málfræði og fleiru. Þar hefur s.s. ekki mikið bæst við nýtt utan lýsingarhátts nútíðar og um notkun afturbeygðra sagna.
Heimaverkefnin er venjulega skrifleg, en skemmtilegasta heimaverkefnið var að spyrja fólk á förnum vegi hvort það reykti, tryði á Guð, væri ósynt o.s.frv.
Fyrst vikan er búin að vera ansi erfið, bæði hef ég átt erfitt með að aðlaga mig að tímamismuninum, auk þess að vera alltaf dauðþreyttur eftir mikla einbeitingu yfir daginn (hvoru tveggja hjálpast að). Loksins í gærkvöldi fannst mér eins og ég væri orðinn eins og ég á að mér að vera, held að gönguferðirnar í Monteverde hljóti að hafa hjálpað til.
Húsfaðirinn Don Elliot er duglegur að ræða heimsmálin við mig og veit töluvert mikið um Evrópu og gervalla Ameríku og hann er ótrúlega þolinmóður að útskýra fyrir manni eitthvað sem maður skilur ekki. Hann hefur líka skoðanir á alls kyns málum eins og t.a.m. misskiptingu tekna í heiminum. Þetta er fín æfing fyrir mig í að hlusta og skilja.
Þó svo að manni finnist að maður kunni ekki neitt í spænsku og opni yfirleitt munninn til að segja stuttar og einfaldar setningar og hvái einstaka sinnum við stuttum, einföldum setningum þá getur maður líka átt það til að romsa út úr sér heilu ræðunum þannig að þær skiljast.
Það tekur á að læra nýtt tungumál, en eina leiðin til að gera það almennilega er að sökkva sér ofan í það. Manni hefur alla vega farið þó nokkuð fram á einni viku og ég held ennþá í þá von mína að ég verði farnn að babbla almennilega fyrir jól. Leiðin verður ekki bein og greið. Enginn leiði, enginn ... ! (á einhver þýðingu á "no pain, no gain" ?)
p.s. Ég ætlaði að skrifa um helgarferðalagið, en er í smá vandræðum með að koma myndum inn á netið, svo það bíður kvöldsins eða morgundagsins. (ath. tímamismunurinn er 6 tímar á eftir m.v. hvað bloggið sýnir)
p.s.s. Titillinn "voy a caminar (en pasado)" vísar til algengrar reddingar spænskunema, en þá segjast þeir "ætla að labba (í þátíð)" !