Frumskógarferð 3: El Dante, La Mona
Dagur 4: Kirk og Edwin eru sóttir upp á El Tigre af syni Adonis. Edwin fær næstum því áfall þegar hann kemur upp að sækja þá, bjóst við einhverjum sem ætlaði að ræna þá.
Það eina sem ég öfunda strákana af, er upplifunin sem þeir fengu þegar að skógurinn vaknaðu um morguninn. Ég var að vísu búinn að upplifa svipað á Osa skaganum í Kostaríka, en þá var ég inn í trjákofa, en ekki upp á hofi.
Eftir morgunmat förum við að skoða hús stjörnufræðingsins aftur, Edwin í fyrsta sinn og núna í dagsbirtunni. Engum varð meint af "gamla vininum" sem segir kannski nokkuð um gæði viskísins. Líkneskið sem við höfðum skoðað kvöldið áður sjáum við nú betur. Fornleifafræðingarnir eru að vinna í að endurgera það. Af andlitinu sést vel í tennurnar og það sést móta fyrir augunum, annar hrammurinn vísar upp á við og er vel endurgerður á meðan á hinum hrammnum, sem vísar fram, sjást klærnar vel. Þessu næst förum við niður fyrir hofið. Þar eru göng. Við setjum upp hjálma. Adonis hlýtur að hafa sérstakt leyfi til að fara þarna inn. Þarna eru ranghalar út og suður. Inni í göngunum er að finna vegga og tröppur. Þrælmerkilegt! Fornleifafræðingarnir hafa fundið út að þarna inni er annað hof sem Mayarnar hafa byggt yfir. Þarna stöndum við sem sagt í tröppum inn í hofinu. Við sjáum risakönguló, sneyðum fram hjá henni, ekki gott að vera bitinn af kvikindinu.
Við göngum stuttan spotta upp á hæð þarna rétt hjá, þar er annað hof sem verið er að endurgera. Í þessu hofi fóru fram fórnir. Mayarnir fórnuðu dýrum til að þóknast guðunum. Eina leiðin til að sjá við nátturuöflunum var að færa guðum þeirra fórnir. Mayarnir fórnuðu líka konum, sérstaklega ungum konum. Hjá Mayum voru fimm stéttir: þrælar, vinnufólk, fræðingar, prestar og kóngafólk. Eftir því sem fólki af hærri stigum var fórnað, þeim mun betri var fórnin. Prestar gátu ekki fórnað eigin kóngi, þess vegna voru háð stríð og kóngum annarra þjóða fórnað. Það var virðing að vera fórnað. Mayar spiluðu boltaleik (kannski ekki tilviljun að þeir hafi fundið hann upp, með bolta úr trjágúmmíi), þeim sem unnu leikinn var fórnað.
Eftir að hafa skoðað þetta hof höldum við að El Dante, en þangað er tæplega klukkustundar gangur. Við göngum upp brekka og inn á flatlendi sem er gríðastórt til allra átta. Þarna var kirkjugarður, þarna var líka gríðarstórt torg þar sem voru markaðir. Við enda torgins er hæð, þar sem er hofið el Dante. Við göngum upp hæðina upp á pall. Í þetta sinnið er um að ræða sjö hof, eitt meginhof með tvo hof sitt hvorum megin. Þarna eru miklar fornleifarannsóknir í gangi eins og mikill fjöldi tjalda sýnir. Búið að varpa hulunni af neðsta hluta meginhofsins, en heljarmikil vinna er enn eftir.
Ég heyri í öskurapa. Geri mig kláran til að reyna að taka myndir af honum. Hljóðin benda til þess að hann sé í trjátoppi á einu af litlu hofunum. Færi mig til að sjá hann betur, en sé á hreyfingum trjáa að hann færist fjær. Fylgi honum eftir. Edwin gerir það líka. Hann fer of hratt yfir og er kominn of langt í burtu. Edwin fer. Stuttu síðar kalla strákarnir á mig "Komdu að taka myndir" og ég heyri að þar sem þeir eru, þar eru apar. Ég flýti mér til þeirra um leið og ég smelli aðdráttalinsunni á vélina. Þarna gefst mér dágóður tími til að taka myndir af þremur öpum í aðeins 10-15 metra fjarlægð.
Fyrir kvöldmat smellum við okkur upp á La Mona (apaynjuna) sem er rétt við búðirnar. Á þessu hofi voru áhorfendapallar og á þessu hofi voru mönnum gefnar skipanir á hverjum degi um vinnu. Þarna horfðum við á enn eitt sólarlagið.
Þetta kvöldið vildu strákarnir aftur sofa upp á El Tigre. Mér kom það ekki til hugar, en slæst samt í för með þeim þangað upp. Þetta kvöld er óvenjulegt, þar sem ekki er heiður himinn og þar með ekki stjörnubjart. Það eina sem ég sé eru þrumuský. Ég stoppa því ekki lengi þarna uppi, heldur dríf mig niður. Kem mér fyrir í hengirúminu undir móskítónetinu.
Það höfðu komið 5 ameríkanar í búðirnar þennan dag. Þeir höfðust fyrir hinum megin á flötinni í nokkurri fjarlægð. Kokkurinn okkar sagði að þeir hefðu komið naktir til El Mirador, vegna hitans. Sel það ekki dýrara en ég keypti það. Um kvöldið bergmála umræður þeirra um búðirnar. Rétt um miðnætti sé ég þrjár vofur fara um svæðið og í átt að El Tigre. Það er ekki erfitt að ímynda sér vofur þegar maður horfir í gegnum hvítt móskítónetið og sér þrjár manneskjur með ljós á höfðinu. Verurnar eru þrjár og tala ýmist ensku eða spænsku, sem bendir til að tveir ameríkanar séu í fylgd með leiðsögumanni.
Ég vakna aftur um nóttina þegar vofurnar snúa til baka.
