Jafnvægi lífríkisins
Á Köbö Farm búgarðinum dáðist ég mjög af hugmyndum þeirra um ræktun. Þeirra trú er sú að þetta séu skilyrði sem þau þurfi að skapa til að ná árangri í ræktun. Í dag herja sjúkdómar á kakóplöntur sem jafa nánast gengið af kakórækt dauðri alls staðar nema í Víetnam. Ástæðan er sveppagróður sem er svo fínkorna að hann berst auðveldlega frá tré til trés. Í dag er ekki til nein lækning. Þau vilja meina að með því að skapa ræktuninni náttúrulegra umhverfi megi ná að rækta kakótré án þess að þurfi að nota kemísk efni.
Í stað þess að setja upp akra með tiltekinni ræktun blanda þau saman bananarækt, ananasrækt og fleiru á sama reitnum. Þau búa til skordýrahótel, trjávinjar þar sem skordýrin geta lifað eðlilegu lífu, trjágöng (eiginlega öfug í okkar skilningi), sem eru röð trjáa í náttúrulegu umhverfi sem skilja að akrana og eru tengdar saman milli býla. Þannig geta apar, fuglar og önnur dýr farið um allt og þurfa ekki að lokast inn á "eyjum" í frumskóginum og deyja út.
Þau hafa náð þeim árangri að rúmlega tvöfalda framleiðsluna á kakói á þriðja árinu sínu og vonandi segir það eitthvað um árangurinn. Þau vilja láta gott af sér leiða og þeirra markmið er að fræða sem flesta bændur á svæðinu um þessa tegund ræktunar. Það var virkilega gaman að sjá hvað starf þeirra metnaðargjarnt og óeigingjarnt.
Við megum heldur ekki gleyma að frumskógarnir eru undirstaða alls lífs á jörðinni og verðum þess vegna að læra að lifa með þeim og njóta þeirra án þess að ganga af þeim dauðum.
